Tatrzańskie Ochotnicze Pogotowie Ratunkowe
TOPR.pl
Przekaż 1% podatku na działalność TOPR.
TOPR realizuje zadania ratownictwa górskiego dzięki środkom finansowym MSWiA

Monitoring

pogody w tatrach

...
Morskie Oko
widok na Rysy
...
Dolina Pięciu Stawów Polskich
widok na Przedni Staw
...
Dolina Chochołowska
widok na Wołowiec
Z głębokim żalem informujemy, że 27 listopada 2021 roku w wieku 94 lat zmarł ratownik TOPR Jerzy Mitkiewicz.
 
Był członkiem TOPR od 1945 roku. Ma na swym koncie wiele nowych dróg wspinaczkowych w tym także zimowych m.in. jako pierwszy pokonując w czteroosobowym zespole w warunkach zimowych w kwietniu 1953 roku Żleb Dregea na Granatach.
 
Był meteorologiem, pracownikiem Stacji Meteorologicznej w Zakopanem, na Hali Gąsienicowej, a od 1954 r w Wysokogórskim Obserwatorium Meteorologicznym na Kasprowym Wierchu. Od 1978 do 1992 był jego kierownikiem.
 

13 listopada 1991 r. po wieloletnich staraniach ratowników tatrzańskich, zostało sądownie potwierdzone usamodzielnienie Grupy Tatrzańskiej Górskiego Ochotniczego Pogotowia Ratunkowego (GT GOPR) i jej powrót do nazwy, idei, dokumentów i znaku stworzonego przez Mariusza Zaruskiego, Tatrzańskiego Ochotniczego Pogotowia Ratunkowego (TOPR).
    

Za datę powstania TOPR uważa się 29.10.1909 r., dzień zatwierdzenia statutu TOPR. Do 1952 r.  działało w organizacyjnym związku z PTT (w czasie okupacji pod nazwą Tatra-Bergwacht) i do 1952 r. pod własną nazwą. W 1952 r. powstało GOPR zrzeszające regionalne grupy z wszystkich rejonów górskich kraju. W tym czasie, do 1956 r. TOPR działało w pod własną nazwą, a po reorganizacji GOPR stało się Grupą Tatrzańską GOPR. „Wchłonięcie” TOPR do GOPR odbyło się w latach powszechnego centralizowania większości organizacji społecznych i państwowych przebiegające z co najmniej brakiem entuzjazmu lub biernym oporem reorganizowanych. Takie też były wspomnienia znacznej grupy naszych starszych kolegów. Przez kolejne lata narastały problemy wynikające z podstawowych różnic w zrozumieniu w GOPR odrębności ratownictwa w terenie alpejskim jakim są Tatry. Zasadniczo wyłączne dla działań w Tatrach, specjalistyczne potrzeby sprzętowe i szkoleniowe w ratownictwie tatrzańskim i brak zrozumienia dla tych potrzeb doprowadziły w drugiej połowie lat 80. XX w. rozpoczęcia działań powrotu do samodzielności organizacyjnej i tradycji TOPR z 1909 r. Lata transformacji ustrojowej przełomu lat 80/90 nie sprzyjały tym działaniom Rady GT GOPR wspieranej właściwie przez wszystkich członków grupy z ważnym, silnym wsparciem seniorów ratownictwa tatrzańskiego, działających jeszcze w czasach TOPR. Niezwykła siła głosu wynikająca z jedności jaką tworzyli w dążeniu do reaktywowania TOPR ratownicy tatrzańscy doprowadziła do zwycięstwa osiągniętego na sali rozpraw nowosądeckiego sądu 13 listopada 1991 r. Odzyskaliśmy nazwę, dokumenty i znak TOPR. Następne lata, rozwój nowoczesnego ratownictwa tatrzańskiego i jego wysoki poziom są dowodem, że tamte, historyczne już, nazywane wówczas „rozłamowymi” starania, były organizacyjnie, społecznie i moralnie uzasadnione.

                Ratownicy tatrzańscy

Na podstawie paragrafu 16 Statutu TOPR, Zarząd TOPR zwołuje w dniu 26 września 2021 roku na godz. 15.00 Walne Zebranie Członków TOPR. Szczegóły na e-topr.

Miło nam poinformować że Tatrzańskie Ochotnicze Pogotowie Ratunkowe zostało jednym z laureatów Medalu Polskiej Akademii Nauk im. Tadeusza Kotarbińskiego.

Medal dla TOPR został przyznany za wyróżniające się dokonania praktyczne w zakresie organizacji i zarządzania, odznaczające się wysoką efektywnością ekonomiczną i społeczną.

Medale wręczono w Sali Senatu SGH podczas uroczystego posiedzenia Komitetu Nauk Organizacji i Zarządzania Polskiej Akademii Nauk, którego rektor SGH Piotr Wachowiak jest zastępcą przewodniczącego. Misją KNOiZ PAN jest stymulowanie rozwoju nauk o zarządzaniu w Polsce oraz promowanie w innych środowiskach naukowych i w praktyce osiągnięć z zakresu zarządzania oraz ich twórców.

Pełna informacja o przyznanych Medalach znajduje się pod adresem : Przyznano Medale Polskiej Akademii Nauk im. Tadeusza Kotarbińskiego

W dniu 11 sierpnia 1994 roku o godz. 13.17 miało miejsce najtragiczniejsze zdarzenie w historii polskiego ratownictwa górskiego. W czasie pełnienia czynności ratowniczych w katastrofie śmigłowca ratowniczego Sokół w Dolinie Olczyskiej śmierć ponieśli ratownicy Tatrzańskiego Ochotniczego Pogotowia Ratunkowego: Janusz Kubica i Stanisław Mateja oraz ratownicy - piloci: Bogusław Arendarczyk i Janusz Rybicki.

11 SIERPNIA 2021 ROKU O GODZ.18.00 W KAPLICY SIÓSTR URSZULANEK NA BORACH W ZAKOPANEM (ul. Jaszczurówka 2) ZOSTANIE ODPRAWIONA MSZA Św. W INTENCJI ZMARŁYCH RATOWNIKÓW I PILOTÓW . Wcześniej ratownicy i rodziny tragicznie zmarłych odwiedzą Stary Cmentarz i Dolinę Olczyską.

SKODA
SALEWA
PLUS
ICAR
BP
...

W ramach powierzenia dla TOPR w roku 2021 zadania publicznego przez Województwo Małopolskie zrealizowali zakup sprzętu i wyposażenia ratowniczego na kwotę 180 000 złotych.