TOPR korzysta z publicznie dostępnych prognoz pogody. Zalecamy korzystanie z internetowych serwisów pogodowych, które podają prognozy dla konkretnych szczytów lub wysokości. Jest to istotne ze względu na znaczne różnice jakie mogą występować w niższych i wysokich partiach gór – szczególnie pod względem temperatury i wiatru.
Jednym z takich serwisów jest IMGW, którego prognozy dla konkretnych szczytów znajdziecie Państwo m.in. na naszej stronie: pogoda.topr.pl

Jeśli potrzebna jest pomoc ratowników należy zadzwonić na numer ratunkowy 985.
W przypadku słabego zasięgu lub jego braku prosimy dzwonić na numer 112.
Kiedy w miejscu zdarzenia nie ma zasięgu telefonii komórkowej, możesz rozważyć przemieszczenie się np. w rejon grani albo miejsce, gdzie wcześniej dostępny był zasięg.
Jeśli nie ma możliwości skorzystania z telefonu komórkowego można wysyłać sygnał świetlny lub dźwiękowy “sześć razy na minutę”, czyli co 10 sekund.

Jeżeli jest potrzebna pomoc ratowników należy niezwłocznie skontaktować się z centralą TOPR, najlepiej z miejsca zdarzenia jeżeli jest taka możliwość.
Nie należy martwić się zawczasu: “co ja powiem ratownikom”. Ratownik dyżurny tak pokieruje rozmową, aby uzyskać najważniejsze informacje.
Kluczowa informacja to gdzie doszło do wypadku i co się stało, stan osoby ratowanej, ile osób potrzebuje pomocy, jakie panują warunki na miejscu zdarzenia.
Jeżeli zgłaszający nie potrafi określić dokładnego miejsca wypadku z pomocą ratownika będzie łatwiej. Dodatkowo ratownik zapyta o nr tel innych osób na miejscu, jakim sprzętem dysponują turyści potrzebujący pomocy (latarka, kask, uprząż, ciepłe ubranie, w zimie czy posiadają ABC lawinowe)

Ratownicy zawsze starają się dotrzeć do poszkodowanego w możliwie najkrótszym czasie, jednak ma na to wpływ wiele czynników. W przypadku niekorzystnych warunków atmosferycznych, zagrożenia lawinowego lub późnej pory oczekiwanie na pomoc może się znacznie wydłużyć i trwać nawet kilka godzin.

Pamiętaj, że nadlatujący helikopter może stanowić zagrożenie. Podmuch spod wirnika może poderwać przedmioty, a nawet przewrócić stojącą osobę. Zabezpiecz rzeczy, upewnij się, że nikt nie upadnie. Gdy śmigłowiec jest blisko warto po prostu usiąść lub kucnąć. Zanim jednak śmigłowiec znajdzie się w bezpośredniej bliskości możesz przekazać załodze, że potrzebujesz lub nie ich pomocy. Ręce wzniesione w kształt litery Y (jak ang. Yes) oznaczają, że pomoc jest potrzebna. Jedna ręka w górze, a druga spuszczona w dół, na kształt litery N (ang. No) oznaczają, że nie jesteście osobami potrzebującymi pomocy. By nie dekoncentrować załogi śmigłowca prosimy, by nie pozdrawiać ich np. poprzez machanie w ich stronę rękami.
Pod żadnym pozorem nie chwytaj liny opuszczonej z pokładu śmigłowca!

Informacje na temat warunków turystycznych w Tatrach Polskich są aktualizowane codziennie przez Tatrzański Park Narodowy i publikowane tutaj: https://tpn.gov.pl/komunikat-turystyczny
Należy pamiętać, że warunki, które dla jednych będą bardzo dobre, dla innych mogą stanowić śmiertelne zagrożenie. Zależy to od doświadczenia, posiadanego sprzętu i umiejętności posługiwania się nim.

Dobre planowanie to jeden z podstawowych warunków bezpieczeństwa w górach. Upewnij się, czy trasa którą zaplanowałeś nie jest zbyt trudna dla Ciebie i pozostałych uczestników wycieczki.
Sprawdź prognozę pogody i warunki jakie panują w górach, obserwuj zmieniające się warunki. Przelicz z pomocą mapy lub aplikacji z mapą turystyczną Tatr, ile czasu zajmie Ci cała wycieczka. Planuj tak, aby przed zmrokiem być w bezpiecznym miejscu. Bądź przygotowany na nagłą zmianę pogody i warunków. Zaplanuj trasę alternatywną, miej tzw. plan B.

Dobrze zaplanuj trasę i nie zmieniaj jej bez powodu. W górach zawsze bezpieczniej iść w towarzystwie, ale pamiętaj, żeby dobrze dobrać trasę do możliwości całej grupy. Dostosuj tempo do najsłabszego uczestnika wycieczki. Nie należy się rozdzielać z pozostałą częścią grupy. Bądź czujny i obserwuj np. zmieniającą się pogodę.

W każdą porę roku warto ze sobą wziąć dodatkową odzież (w tym przeciwwiatrową i przeciwdeszczową), apteczkę i latarkę czołową. Dobrze mieć ze sobą coś do zjedzenia i picia – na trasie nie zawsze znajdziesz schronisko, a woda z potoków może okazać się niezdatna do picia.
Zimą i w porach roku, kiedy zalega śnieg: oprócz dodatkowej ciepłej odzieży i stosownego obuwia, należy pamiętać o właściwym sprzęcie. Są to na przykład czekan i raki, które służą do poruszania się w stromym, wysokogórskim terenie. Nie wystarczy jednak tego sprzętu mieć ze sobą – należy umieć się nim posługiwać! Warto przed wybraniem się w trudny górski teren udać się na odpowiednie przeszkolenie, by móc poruszać się w górach bezpiecznie.
Obecność pokrywy śnieżnej bardzo często oznacza zagrożenie lawinowe – wówczas należy mieć ze sobą “lawinowe ABC”, czyli detektor, sondę i łopatkę. Podobnie jednak jak z czekanem i rakami – trzeba umieć się nimi posługiwać.

Raki to sprzęt wykorzystywany w połączeniu z czekanem w terenie wysokogórskim. Ich wykorzystanie nie jest do końca intuicyjne i wymaga pewnej wprawy.
Raczki to niewielkie kolce nakładane na buty turystyczne, które zapobiegają ślizganiu się gumowej podeszwy na zlodowaciałych nawierzchniach. Ich stosowanie nie jest trudne, ale nie należy wchodzić w nich w miejsca strome lub zagrożone upadkiem z wysokości!

Nie, ratownictwo na obszarze Tatr Polskich (i w innych górach w Polsce) jest bezpłatne. Działania ratownicze podejmowane są we wszelkich, uzasadnionych przypadkach.
Prosimy jednak pamiętać, że wiele szlaków w Tatrach przebiega wzdłuż granicy Polski i Słowacji. W razie upadku lub np. zabłądzenia na stronę słowacką działania ratownicze prowadzi Horska Zachranna Sluzba (HZS) i działania są odpłatne. Warto więc przy planowaniu wyjść szlakami granicznymi wykupić stosowne ubezpieczenie od kosztów akcji ratowniczej z udziałem śmigłowca.

Generalnie główne środki finansowe pochodzą z dotacji Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji w ramach zadań zlecanych corocznie w formie umowy, na mocy zapisów m.in. ustawy o bezpieczeństwie i ratownictwie w górach. Środki te nie finansują jednak TOPR jako podmiotu tylko precyzyjnie określone zadania ratownictwa górskiego w tym utrzymanie gotowości ratowniczej i śmigłowca.
Istotnym elementem finansowania ratownictwa górskiego są środki w wysokości 15% z wpływów TPN ze sprzedaży biletów wstępu. Ta forma udziału własnego ratowanych w kosztach działań ratowniczych zastępuje w pewien sposób odpłatność za akcje ratunkowe stosowane np. na Słowacji.
Bardzo ważną częścią środków – szczególnie na sfinansowanie dużych inwestycji i zakupów sprzętu ratowniczego – są wpływy z Fundacji Ratownictwa Tatrzańskiego TOPR. To środki pochodzące głównie z dobrowolnych deklaracji w ramach 1,5% odpisu od podatku dochodowego osób fizycznych. Zachęcamy do wsparcia Fundacji.
Więcej na  https://fundacja.topr.pl
Ważnym wsparciem są nasi partnerzy i sponsorzy. To przede wszystkim firma Polkomtel operator sieci PLUS, Bp Polska, Skoda, PZU

Poślizgnięcia i potknięcia są najczęstszym rodzajem wypadków w Tatrach Polskich. Na kolejnym miejscu znajdują się upadki z wysokości. Skutkiem jednych i drugich są obrażenia ciała – od lekkich, przez poważne, aż do śmiertelnych. W ostatnich latach ratownicy podejmują również sporo interwencji związanych z zachorowaniami u osób odwiedzających Tatry.

Nie. Na terenie Tatrzańskiego Parku Narodowego obowiązuje całkowity zakaz używania dronów bez specjalnego zezwolenia.

Kandydat na ratownika musi mieć duże doświadczenie poparte wykazem działalności górskiej, bardzo dobrą kondycję i przejść szereg egzaminów wstępnych. Szczegółowe informacje na ten temat zawarte są w zarządzeniu Naczelnika TOPR https://topr.pl/jak-zostac-ratownikiem/

Po części tak, komunikat lawinowy mówi jakie zagrożenie lawinowe panuje w danym dniu w Tatrach. Niekiedy jednak pokrywa śnieżna jest na tyle niewielka, że komunikat nie będzie ogłoszony, ponieważ nie wystąpi ryzyko zejścia lawiny. Mogą natomiast występować inne zagrożenia związane z poślizgnięciem czy upadkiem z wysokości.